Sorma Bana
Sorma bana
nasıl olduğumu,
Bahanelerim tükenmekte.
Kısa cümleler kuramıyorum.
Birikmiş kelimelerimle savaşıyorum.
Bugünün içinde çırpınıp
Anıların gürültüsünü
susturmaya çalışıyorum.
Sorma bana
Uykunun neden oruç tuttuğunu.
Sevilmek değmediğinden kalbine,
Mutlulukla sınanmadığından
Ve bırakmadığından
sahiplendiği huzursuzluğunu.
Sorma bana.
Giden gitti.
Kalmak zor işti.
Söylediklerimizin esirliğini,
Sustuklarımızın ağırlığı gölgeledi..
F.S.
Güzell..özel
YanıtlaSilJESTLERİN ÖLÜMÜ
YanıtlaSilKurumuş güller duruyor masada.
kimin aldığını hatırlıyorum da
ne için aldığını bilemiyorum.
bir zamanlar – bir zamanlar dediysem
çok eski de değil: birkaç ay önce
gül alırdık. biz. hepimiz.
her şey için, yerli yersiz
gül alırdık bir zamanlar.
biz. hepimiz.
gülleri de eskittik.
zaten artık almıyoruz. gül zamanları
geçti. rüzgar esti. sert esti. jestler bitti.
kendimizi kaybettik.
gül verecek kimse de kalmadı.
bazen şunu diyoruz kendi kendimize:
işte bu bizim hayatımız.
bak işte biz buyuz
bunları yaptık.
şimdi nerdeyiz?
ben de şunu diyorum kendime:
jestlerimi harcadım, artık jest kalmadı.
jestlerle hayat sürmüyor.
net olmak lazım.
zaten
kafatasımı görüyorum yüzümde
aynaya baktığımda.
hiçbir şey eskisi gibi olamaz ki artık!
artık biz Üsküdar'a da geçmez olduk.
oysa ki insanların birbirine ihtiyacı var.
yoksa niye toplu halde yaşasınlar.
SEYHAN ERÖZÇELİK
(1962 - 24 Ağustos 2011)
Saygıyla...