Sen
Gecenin sabrının çiğ olduğu saatlerde Cümleler dürüstlüğe mecburken Biz, kelimelerimizi özgürleştirecektik .. Saatlerimiz uzun paltosuyla gelip Kucaklayınca belinden bizi, Hayallerimizde cümleleri eritecektik.. Bahara kabuk tutmuş Kışın soğuğunu unutmuş gözlerimize Uykuyu sığdıramayacaktık.. Telaslanacaktık belki de.. Çocukluğumuz tutacaktı. Köşede kalmış sevgimizi Cümlelerimizin saçını çekerek anlatacaktık.. Sen gözlerin kısılasıya gülecektin Çocukluğumuzun cesaretine.. Benden sakınmadığın Gülümsemenin mürekkebi Üstüne başına dert olacaktı çocukluğumun. Yayılıverecekti yanaklarıma. Ellerim biçare kalacak Silmeye çalıştıkça Sen olacaktı tenim.. Ve Her gece Kahve yerine...