Bir kahve Bir şiir

İnkar edince her bir hücrem benliğini, Kendi kendime mağlup oldum.. Tutamaz oldum gölgeme verdiğim sözleri. Sevemez oldum,                           Her gece içtiğim kahveyi. Kabullenir oldum ,                            Umudumu kaybetmeyi.. Kapımı aşındırınca kendimden eksilen yanım, Hayatımla iki büklüm oldum ... Çok değil, Birkaç kelimem eksilince, Derdimi anlatamaz               Dert dinleyemez; Gündüzleri seyredip Geceleri karış karış yaşar oldum. İnsan olmaktan herhalde.. Bir yanım eksik olunca, Sürekli kendimi tüketir oldum..  28.04.2021 05:08 F.S. ..                                      

... Bizim dakikaları sığdıramadığımız                              bir sayfa kağıda Hayatını sığdırmıştı ... Gülümsemesinin ardına saklı hayat terazisini Aciz gözlerimiz görememişti.. Kirpiklerinin ıslandığını, Umudunun onu terk ettiğini, Avuçlarını rüzgarın süpürdüğünü          aciz dostluğumuz fark edememişti... Yardım edememişti Kendinden aciz hayatımız Her gün baktığımız gözlere... Yardım edememişti Arkasından gözyaşı döken hiçbir beden Bizi bırakıp gidene.. Yardım edemedi Hiçbirimiz.. Onun umut etmesine....                                        03.04.2021...F.S