Bir kahve Bir şiir

Aşkı değil, Seni yaşamak isterdim. Parmak uçlarımı Hayallerinde gezdirmeyi, Dolunayın aydınlığını Hilalin gölgesini önemsemeksizin                   geceleri seninle sahiplenmeyi, Bana yazılmış tüm yalnızlığı  Kucağına bırakmayı isterdim. Yalnızlığıma ses, Ruhuma kalabalık, Gözlerime umut ol isterdim. Umut değen gözlerim sana gülsün Sen dudaklarınla cümlelerime dokun isterdim. Parfümün kokusu geçene dek değil Tenimin kokusunca sev isterdim. İsterdim ki Sen de sev. Çünkü.. Papatyaların katili ben olmak istemiyorum..

Geceler var ki Sessizdir, Yalındır, Sesi biraz kadifemsi,                 kokusu biraz eskidir.. Sen bilir misin "eski" nasıl kokar? Biraz ekşimsidir                    Yazı anımsatır.. Biraz tozludur                   Anılarını anımsatır.. Biraz nemlidir                   Yağmurları anımsatır.. Mesela her bir gölgesinde                  Kat izleri vardır.. Peki, Gece neden eski kokar bilir misin? Çünkü yarını değil Geçmişi yaşatır.. Bu yüzden Eski kokar işte,                      yalnız bir gece...