BENİM İNADIM KENDİME

BENİM İNADIM KENDİME

Saat 5. 

Köpeklerin sesinin donduğu ,

İnsanların yarı ölü olduğu, 

Çimleri kırağı çaldığı saatler...

Kimilerinin sevdiğine

Kimilerinin battaniyesine 

Benim ise sigarama sarıldığım saatler...

İçimdeki çığlığı ,

Saate inat odamın ışığının yanması

Sigaramın dumanının odayı kaplaması 

Gözlerimin uykusuzluğa direnişi 

Parmaklarımın masada bıraktığı ses

Kalemimin karaladığı birkaç mısra 

Ve

Kahvenin acılığıyla haykırıyorum...

Gecenin sessizliğini bozan ben,

Her gece yüzüme eklenen çizgilerle 

Gözlerimden süzülen umutsuzlukla

Kaybetmenin verdiği korkuyla savaş içerisindeyim. 

Yaşamak ,

Ekmek almaya benzese de  onlar için 

Ben buğdayı öğüteni düşünmeden edemezdim.

Bundandı geceye olan bu inadım.

Ayaklarımı yanımda yürüyene uyduramasam da ,

Geceye karşı olan inadımı

Uyuyan insanlara uydursam kâfiydi aslında. 

Onlar gibi olsam

Ama onlardan asla olmasam...

Onlar gibi umursamaz olsam

Ama asla yalan gülüşler atmasam..

Yalnız onlara değil inadım.

Benim inadım,

Bazen kendine yetemeyen kendime

Bazen sevdiklerine yetemeyen kendime 

Bazen yorulan kendime

Sadece kendime...

11 Kasım 2017